“Mimus,

Mimus

“Mimus, op VoordeKunst

“Mimus, op Vimeo
Koop/Buy “Mimus,!

Wiesje Peels (Nederland, 1975)
maakte als kind al kennis met het circus. Haar vader runde het eenmanscircus 'Theatro Picollini', waarin zij wel eens een rolletje speelde als uit het publiek niemand durfde mee te doen. Het circusleven bleef haar aandacht altijd trekken. Jaren later keerde zij daarom terug, maar nu als fotograaf. Zij reisde mee met gezelschappen uit Nederland, België, Duitsland, Zwitserland en Italië. In plaats van het dagelijkse leven in het circus te registreren, regisseert Peels echter haar eigen verhaal. Daarin krijgen de circusartiesten en -dieren allemaal hun eigen rol. Peels noemt het circus zoals zij het fotografeert een 'tussenwereld': de artiesten hebben de circustent en het publiek achter zich gelaten, maar zitten nog wel in hun rol als clown of acrobaat. Ze zijn gekleed om hun act op te voeren, maar het publiek is al naar huis. Een clown staart peinzend voor zich uit, een olifant slaakt een vermoeide zucht. Haar foto's ademen een sfeer van melancholie en eenzaamheid, ontdaan van het exotische laagje dat vaak rond de circuswereld hangt. Maar mistroostig vindt Peels het circusleven niet. Noem haar beelden liever autobiografisch, zegt zij. 'Ik projecteer mijn eigen stemming op de circusartiesten'.

(Bron: 'Songs From the Heart', catalogus BredaPhoto 2014)

Wiesje Peels (The Netherlands, 1975)
got to know the circus as a young child. Her dad ran the one man circus 'Theatro Picollini', where she would sometimes have a small part if nobody in the audience dared to volunteer. Circus life always kept her attention. Therefore, she returned years later, now as photographer. She travelled with troops from The Netherlands, Belgium, Germany, Switzerland and Italy. However, instead of documenting daily life in the circus, Peels directs her own story. In that story the circus artists and animals all get their own part. Peels calls the circus the way she records it an 'in between world': the performers have left the circus tent and the audience behind, but are still in their role as clown or acrobat. They are dressed to perform their act, but the audience have already gone home. A clown stares, deep in thought; an elephant heaves a weary sigh. Her photos breathe an atmosphere of melancholy and loneliness, stripped of the exotic layer often associated with the circus world. But Peels doesn't regard life in the circus as glum. Rather, call her images autobiographic, she says. 'I project my own mood onto the circus artists'.

(Source: 'Songs from the heart', catalogue BredaPhoto 2014)

HENRY V

HENRY V

Henry V

Once more unto the breach, dear friends, once more;
Or close the wall up with our English dead.
In peace there's nothing so becomes a man
As modest stillness and humility:
But when the blast of war blows in our ears,
Then imitate the action of the tiger;
Stiffen the sinews, summon up the blood,
Disguise fair nature with hard-favour'd rage;
Then lend the eye a terrible aspect;
Let pry through the portage of the head
Like the brass cannon; let the brow o'erwhelm it
As fearfully as doth a galled rock
O'erhang and jutty his confounded base,
Swill'd with the wild and wasteful ocean.

Bekijk de video op Vimeo

PLIGHT

PLIGHT

Wiesje Peels gebruikt situaties die ze aantreft als metafoor voor haar persoonlijke verhaal. In eerste instantie maakt zij vooral documentaire beelden, maar gaandeweg buigt zij dit om tot autonoom werk. Hiertoe regisseert zij in bepaalde mate de situatie. Er ontstaat een bepaald spanningsveld tussen het kunnen sturen van de gefotografeerden, en het reageren op de bestaande situatie.

BOIB

BOIB

Voor de opdracht 'Bij Ons In Breda' (deStem) is Wiesje Peels het Breda's Museum ingedoken en heeft ze in samenwerking met het museum Bredanaars geportretteerd met de schatten die in de depots te vinden zijn. Het is een serie geworden, waarvan dit een foto is met een sterke symbolische waarde. Op de achtergrond een schilderij met Mary Stuart. Ze is in de rouw, draagt rouwkleding en -sieraden. Haar man, Willem II stierf acht dagen na de geboorte van hun zoon, Willem III. Hij zit bij haar op schoot. In zijn hand heeft hij een takje oranjebloesem. Voor hem staat een sinaasappelboom, tekens van vruchtbaarheid. Het jongetje voor het schilderij draagt ook rouwsieraden. In zijn hand geen bloesem, geen teken van vruchtbaarheid. Slechts de suggestie. Daarmee beeldt hij de onzekerheid uit van de toekomst van Breda's Museum. De rouw als het verdwijnt, maar ook de hoop dat het bewaard blijft. Uitsterven of voortleven. Dat beeldt de foto uit.

OPDRACHTEN

  • Kalender Layher b.v.

    Kalender Layher b.v.

    Wiesje Peels heeft in samenwerking met Reinout van den Bergh een verjaarskalender gerealiseerd voor Layher b.v., een bedrijf wat steigermaterieel levert. A la Pirelli maar dan net even anders!

  • BOUGIE

    Bougie

    Marc Heijnen Sopacuwa
    Als kind had hij een droom: clown worden. Tijdens zijn studie aan het conservatorium te Maastricht kwam hij in aanraking met het clownsvak. In 1997 ging hij voor Stichting Cliniclowns Nederland werken. Daarnaast speelde hij in verschillende voorstellingen i.s.m. Steven Luca Groenen en heeft Marc inmiddels verschillende straattheater acts onder de naam Bougie. Marc alias Bougie en Wiesje Peels werken al jaren samen als er affiches gemaakt moeten worden of andere publiciteitsbeelden.

  • Een weg van sterren

    Een weg van sterren

    In de zomer van het heilig jaar 2010 heeft Wiesje Peels i.s.m. Mischa Keijser in opdracht van het Museum voor Religieuze Kunst te Uden en Sjaak Langenberg en Rose de Beer de Camino gefotografeerd. Gezien de populariteit van de Camino Francés koos zij ervoor om te beginnen bij het eindpunt: Finesterre. Met de zon in de rug liep zij de pelgrims tegemoet en volgde zij de gele pijlen tot aan de voet van de Pyreneeën in Saint Jean Pied de Port. Peels fotografeerde en filmde wandelaars die afzien in de hete zon, de rij bij een stempelpost, bijzondere ontmoetingen onderweg, maar ook de achterkant van de route: de toeristen in Santiago de Compostela en Finesterre, het graf van een pelgrim en volgepakte refugio's (sommige Spartaans ingericht, andere compleet met zwembad en een internet corner). Bovendien bracht zij niet alleen de wandelaars in beeld, maar ook de mensen die werkzaam zijn in de 'industrie' achter de route. De situaties die ze aantreft verbijzondert ze door licht, kleurgebruik en houdingen die mensen aannemen.
    Meer informatie: www.wegvansterren.nl

  • FORT ISSI MO

    FORT ISSI MO

    Branding de Zuiderwaterlinie
    Opdrachtgever: BKKC

    In 2007 vond de reizende expositie plaats in het kader van het grootschalige kunstproject 'Branding de Zuiderwaterlinie'. Het project laat de betekenis zien van de 200 km lange verdedigingslinie die van west naar oost door het Noord-Brabantse land voert. Een linie die losse objecten als forten, vestingwerken, inundatiegebieden en andere landschappelijke kenmerken verbindt. Negen kunstenaars waren uitgenodigd om de rijke schakering aan cultuur van de Zuiderwaterlinie in beeld te brengen en zodoende de samenhang en betekenis van dit erfgoed te versterken. Fort Issi Mo is een drieluik wat Wiesje Peels realiseerde voor dit project.

  • Poolse bevrijders

    Poolse bevrijders

    Een eerbetoon aan de Poolse bevrijders (oud-strijders die deel uit maakte van de Eerste Poolse Pantserdivisie onder leiding van generaal Maczek die zorgde voor de bevrijding van Breda in 1944) in de vorm van een serie monumentale portretfoto's. Fotografe Wiesje Peels maakte deze dubbelportretten voor de tentoonstelling 'Voor uw en onze vrijheid' ter gelegenheid van de viering van 60 jaar bevrijding door de Polen, in opdracht van Breda's Museum. Zij zijn een voorbeeld van hoe een hedendaagse kunstenaar op een bijzondere manier aandacht weet te vestigen op een stuk geschiedenis. In de militaire dependance van het Stedelijk Museum in Wroclaw (Polen, zusterstad van Breda) waren de dubbelportretten ook te zien.

  • Earthbound

    Earthbound

    7 Kunstenaars en een aantal wetenschappers geven in het project Earthbound hun persoonlijke visie op de vele veranderingen van het Brabantse platteland. Het romantische beeld van het platteland met ploegende boeren en oude boerderijen, bestaat nauwelijks nog. Als gevolg van verkaveling, herstructureringen en economische ontwikkelingen, heeft het platteland een heel nieuw aanzien en andere functie gekregen. Wiesje Peels fotografeerde onder de werktitel; 'Dreiging'. Intieme portretten van Oost-Europeese landarbeiders en een boerenechtpaar in hun beveiligde boerderij, daarnaast fotografeerde zij een aantal mindscapes. Er is een publicatie verschenen en te bestellen via, bestellen@zibra.nl (de kosten van het boek zijn €14,95 plus portokosten)

  • DUALBUM

    DUALBUM

    Woonzorgcentrum Koningsvoorde, Tilburg. Permanent ruimtelijk kunstwerk combinatie met fotografie van de bewoners en fotografie van Wiesje Peels, eigen teksten, typografie en interieurontwerp ism Steffen Maas. In opdracht van Stichting Bronzen Beverfonds en TBV Wonen, Tilburg.

  • Suikertante

    Suikertante

    Wie leent er tegenwoordig nog een kopje suiker van de buren? Met hun project 'Suikertante van de Heuvel' houden kunstenaar Sjaak Langenberg en vormgeefster Rose de Beer de vinger aan de pols van de sociale structuur in de wijk Heuvel in Breda. 300.000 suikerzakjes vormen de spil van dit experiment. 'Als je hart bitter is zal suiker in je mond niet helpen' staat er plagerig op de achterkant van de suikerzakjes. Alle huishoudens in Heuvel kregen een incomplete verzameling van suikerzakjes in de brievenbus. Om een complete verzameling van 24 verschillende zakjes te krijgen moest er geruild worden. De 24 suikerzakjes vormen samen een bijzondere fotoserie van de wijk en haar bewoners. Fotografe Wiesje Peels zwierf enkele maanden door Heuvel om de foto's te maken die op de suikerzakjes prijken.

VLOP

Een aantal beelden uit een studieperiode.

VLOP

In 2009/2010 heeft Wiesje Peels een aantal maanden als figurant gewerkt bij de Vlaamse Opera in de productie Candide (Voltaire/Leonard Bernstein). De regie en de kostuums waren van de hand van de Londense regisseur Nigel Lowery. Het geregisseerd worden, het samenwerken met musici en technici hebben haar nieuwe inzichten gegeven als beeldend kunstenaar.

Petits Fours

  • Hipstas

    Hipstas

  • Jardin

    Jardin

  • Flemalle

    Flemalle

  • Espace

    Espace

CV

"De foto’s van Wiesje Peels zijn eerder een uitdrukking van hoe ze persoonlijke verhoudingen interpreteert en naar haar hand zet. Situaties die ze aantreft, verbijzondert ze en werkt ze uit in zorgvuldige fotografische composities.
De kracht van haar foto’s zit in de kwetsbaarheid van de menselijke vergankelijkheid. Iets wat waardevol is, staat steeds op het punt van verdwijnen. Vlak voordat het vergaat, legt Wiesje Peels dat in een ontroerend beeld vast."

Alex de Vries, gastconservator De Pont.

Klik voor uitgebreide CV (Pdf, 108kB)

Contact

info@wiesjepeels.com
+31(0)6 51722214

Links

Mede mogelijk gemaakt door:

All photographs by Wiesje Peels project in beeld © 2014
Website by Janot Laval Ontwerp © 2014